نام نویسنده : مهندس ناصر عابديان
تاریخ نشر : تیر 1388
عنوان : بررسى بيهنجارى هاى ژئوفيزيک هوايى با روش مغناطيس سنجى و RS و IP در منطقه رشم – استان سمنان
شرح مختصر :
سازمان زمين شناسى و اکتشافات معدنى کشور براى انجام انجام عمليات ژئوفيزيک به روش هاى مغناطيس سنجى و RS وIP در منطقه رشم واقع در استان سمنان به منظور بررسى تطابق نتايج برداشت هاى ژئوفيزيکى به روش هاى هوابرد و زمينى اکيپهاى گروه ژئوفيزيک زمينى را طى چهار ماموريت 20 روزه به منطقه اعزام نمود.
شرح کامل:
کليات

مقدمه

سازمان زمين شناسى و اکتشافات معدنى کشور براى انجام انجام عمليات ژئوفيزيک به روش هاى مغناطيس سنجى و RS وIP در منطقه رشم واقع در استان سمنان به منظور بررسى تطابق نتايج برداشت هاى ژئوفيزيکى به روش هاى هوابرد و زمينى اکيپهاى گروه ژئوفيزيک زمينى را طى چهار ماموريت 20 روزه به منطقه اعزام نمود.

در اين ماموريتها علاوه بر نگارندگان ساير افرادى که با اکيپ همکارى داشته اند، عبارتند از آقايان عباس باقرى، حسين ايرانشاهى، ابراهيم ترک و فرامرز اله وردى که کمال تشکر و سپاسگزارى را داريم. جمعاً 12916 ايستگاه با روش مغناطيس سنجى و 1000 ايستگاه به روش IP و RS برداشت گرديد.

هدف از انجام مطالعات در منطقه بررسى تطابق نتايج برداشتهاى ژئوفيزيکى به روش هاى هوابرد و زمينى و در نهايت اکتشاف ژئوفيزيکى محدوده مى باشد.

با توجه به اينکه در سنوات پيشين، برداشت ژئوفيزيکى به روش مغناطيس سنجى و EM هوايى توسط اکيپ گروه ژئوفيزيک هوايى سازمان زمين شناسى کشور در منطقه انجام شده است، پس از به نقشه درآوردن داده ها، ناحيه اى وسيع به شکل کمان در نقشه هاى مغناطيس هوابرد و نقشه هدايت الکتريکى بدست آمده است. به اين منظور عمليات ژئوفيزيک زمينى ابتدا با مغناطيس سنجى و سپس با انجام برداشتهاى داپيل – داپيل به منظور بررسى عمقى بيهنجاريها و تعيين کيفيت آنها از نظر مقدار سولفيدهاى فلزى مورد بررسى قرار گرفت.

موقعيت جغرافيايى و راههاى ارتباطى

از نظر موقعيت جغرافيايى، محدوده رشم در استان سمنان قرار دارد. براى دسترسى به محدوده مورد مطالعه دو جاده وجود دارد. يکى از مسيرها جاده آسفالته دامغان به جندق است که از طريق آن مى توان به محدوده رسيد. اين راه از شهر دامغان به سوى جنوب از روستاهاى کلا، صالح آباد، سلطانيه، عليان، يزدان آباد، مى گذرد و از طريق معلمان به جندق مى پيوندد. روستاى رشم در مسير اين جاده و منطقه برداشت، در سمت غرب روستاى رشم، جاى دارد.

مسير ديگر راه ارتباطى از سمنان به رشم و معلمان است، که در آن پس از گذشتن از محدوده پايگاه صنايع دفاع، به معلمان و از آنجا به رشم مى پيوندد. نيمى از اين مسير آسفالته و بقيه راه خاکى درجه دو و سه است.

از دو جاده ياد شده، راههاى کوهستانى و جيپ رو منشعب مى شود و مى توان به پاره اى از نقاط اين ورقه دسترسى پيدا کرد.

 

 

 

زمين شناسى منطقه مورد مطالعه (اقتباس از گزارش 1:250000 طرود – معلمان)

گستره مورد مطالعه در محدوده چهارگوش 1:250000 طرود (هوشمند زاده و همکاران 1357) در استان سمنان واقع شده و جزئى از زون ساختارى ايران مرکزى (نبوى 1355) مى باشد.

اين زون که محل قديمى ترين قاره ايران مى باشد در دوران پالئوزوئيک و اوايل مزوزوئيک خاصيت پلاتفرمى داشته ولى در اواخر دوران مزوزوئيک و سنوزوئيک تبديل به زون کهزايى بسيار فعالى مى گردد (اشتوکلين 1986). اين زون در ترشيرى شاهد فعاليت ماگمائى بسيار گسترده اى بوده که حاصل آن در منطقه طرود کمربند آتشفشانى – نفوذى طرود – چاه شيرين که بصورت يک فرازمين با طول حدود 100 و پهناى بيش از 10 کيلومتر با روند شمال شرق – جنوب غرب (به موازات گسلهاى طرود و انجيلو) حاشيه شمالى کوير مرکزى ايران را تشکيل مى دهد. مختصات چهارگوش محدوده به صورت زير است:

A: 35 18 06 N- 54  14  14 E

B: 35 18 54 N -54  14  17 E

C: 35 18 08 N- 54  16  01 E

D: 35 18 57 N- 54  15  60 E

وسعت محدوده در حدود چهار کيلومتر مربع مى باشد. واحدهاى زمين شناسى محدوده به شرح ذيل مى باشند:

واحد Qal : اين واحد شامل رسوبات آبرفتى بستر رودخانه است.

واحد Qt1 : اين واحد شامل نهشته هاى آبرفتى پادگانه اى مسطح بلند و يا بادبزن هاى آبرفتى است.

واحد Eda : اين واحد داسيت سبز و قهوه اى روشن، آندزيتى داسيتى و آندزيت کوارتز دار است.

واحد مارن ژيپس دار Mmg : اين واحد شامل تناوب مارن هاى رنگارتگ به رنگ قرمز خاکسترى تا کرم روشن مى باشد که ما بين آنها لايه هاى ژيپس نيز ديده مى شود. اين واحد در جنوب محدوده گسترش دارد.

چينه شناسى واحدهاى مختلف به نقل از نقشه چهارگوش 1:250000 طرود و ساير مطالعات انجام شده به شرح زير مى باشد:

پرکامبرين، پالئوزوئيک و مزوزوئيک

قديمى ترين سنگهاى منطقه مورد مطالعه را سنگهاى دگرگونى منسوب به پرکامبرين تشکيل مى دهند که در شرق ناحيه رخنمون داشته و از گنايس، آمفيبوليت و ميکاشيست تشکيل مى شوند و به تدريج به طرف بالا جاى خود را به فيليت و کوارتز شيست مى دهند. سنگهاى دولوميتى کريستاله چرتدار کامبرين ميانى پس از مجموعه کريستالين پى سنگ قديمى ترين برونزدهاى منطقه را تشکيل مى دهند.

واحدهاى سنگى و طبقات متعلق به پالئوزوئيک و مزوزوئيک (قبل از آپسين) که در قسمتهايى از شرق، غرب و مرکز نقشه 1:250000 طرود رخنمونهاى آنها مشخص است دگرگون بوده و از انواع شيست، مرمر، ماسه دگرگون و ولکانيک هاى دگرگون شده مى گردند. واحدهاى فوق معادل دگرگون شده سازندهاى نيور، پادها، سيبزار و بهرام (کامبرين – دونين)، سازندهاى سردر و جمال (کربونيفر – پرمين)، سازندهاى سرخ شيل و شترى (ترياس) و سازندهاى نايبند و شمشک (ژوراسيک) مى باشند.

رسوبات کرتاسه با دگرشيبى زاويه دارى بدون تحمل دگرگونى نهشته هاى قديمى تر را مى پوشانند. واحدهاى کرتاسه شامل مواد آوارى سرخ رنگ، آهک و شيل مى باشند.

 

دیگر صفحات شرح کامل » 1 2 3 4 5